Olga Morano

Het werk van Olga Morano (1935-1999) ontwikkelde zich in de marge van de artistieke stromingen van haar tijdperk. Als het kan worden vergeleken met de conceptuele beweging, blijft het toch bewoond door een sterke poëtisch en dromerig gevoel. Morano werd geïnspireerd door wiskundige regels om te creëren werken die vaak het midden houden tussen beeldhouwkunst, schilderkunst en fotografie. Olga Morano, schilder, ontwerper, beeldend en conceptueel kunstenaar, auteur van gedicht-objecten, werd geboren uit Franse ouders. Ze volgde een opleiding aan de Ecole de Dessin du Grand Art en aan de Academie van Parijs en perfectioneerde vervolgens haar vaardigheden aan de Bréra Academie in Milaan en aan de Academie van Rome. Later behaalde ze een diploma in de schilderkunst. In 1965 vestigt ze zich in Brussel en vanaf 1967 werkt ze aan de omzetting van wiskundige figuren in wiskundig-poëtische beelden door het beeld te laten barsten. De kunstenaar wil dus een demystificatie van wiskundige taal bedrijven en een nieuwe vorm van poëtische communicatie proberen, soms heel plastisch, soms grafisch. In zijn werken evolueren kunst en wetenschap parallel. Deze werken worden in 1969 gepresenteerd in galerie Withofs in Brussel en in 1971 in Galerie Schwartz in Milaan. Sommige van deze transmutaties bevinden zich in het "Schwarz's Minimuseum of International Avant-garde". Ze werkt samen met Jean-Clarence Lambert, wiens "Code" ze illustreert en bezoekt internationale avant-garde en dadaïstische kringen terwijl ze in Brussel relaties onderhoudt met de heer Marïen en de heer Broodthaers. In 1975 exposeerde ze in de Alexandra Monett Gallery in Brussel, in het Provisional Museum of Modern Art in Brussel en in de "Margareta de Boeve" Gallery in Assenede. Verschillende werken in het Museum van Brussel. Vermeld in "Deux Siècles de Signatures d'Artistes de Belgique". We kunnen in de pers lezen: "Dit proces stelt ons in staat om getuige te zijn van de geboorte van krachtige geologieën die zijn ingesloten in netwerken van lijnen die soms worden bewoond door kleur; deze geometrie die klopt als vlees heeft een opvallend effect" (F . de Gruson) en " We zijn onmiskenbaar gefascineerd door de composities van O.M., wiens werk van grafische precisie ons eerst oneigenlijk doet denken aan de uitwerking van plannen en schetsen; dan realiseren we ons plotseling dat de verbeelding en zelfs erotiek een grote rol spelen bij de constructie van deze decors". De kunstenaar drukt zich zelf uit: "Ik schrijf poëzie, ik maak visuele gedichten" en "Ik richt me ook op de grafische vormgeving van wiskundige lijnen om een dubbelzinnig perspectief ondefinieerbaar te maken". Olga Morano is ook de auteur van vele visuele gedichten, gedichten-objecten, boeken-gedichten-objecten, "luminografen" en "objecten van ironie".