Universal Declaration of Human Rights

'Universal Declaration of Human Rights' is een handgeschilderde kopie van de originele verklaring uit 1948, op drie dragers gemaakt van opengesneden rijstzakken. Het werk weerspiegelt de wereldwijde realiteit van systematische schendingen van de mensenrechten en benadrukt het gebrek aan reactie en verantwoordingsplicht van internationale actoren.

In 2023 reist Marie-Sophie Beinke samen met Ria Pacquée naar Nepal. In Kathmandu ontdekken ze de drukke en luidruchtige Bagbazar Street, de straat met tal van uithangbordenwinkels en fotostudio's. Telkens ze door deze straat wandelen, groeit bij Beinke de fascinatie voor de letterschilders. Beinke is in haar werk intensief met taal bezig en reeds meerdere jaren schildert ze doeken met teksten (vaak titelborden van schilderijen, muziekbladen, zaalteksten, ...), waarin ze als auteur/kunstenaar/maker quasi onzichtbaar blijft (ze gebruikt een vast, onpersoonlijk lettertype).

In februari van ’23 was net de oorlog in Oekraïne uitgebroken, en Beinke bevond zich in een land met veel armoede en ongelijkheid. Ze dacht aan de Verklaring van de rechten van der mens (1948), en hoeveel regels hiervan met de voeten werden getreden. Beinke kocht drie rijstzakken die ze opensneed om als drager te gebruiken voor de tekst. Ze engageerde een letterschilder in Bagbazar Street om de 30 stellingen van de Verklaring over te schrijven. Als basis had zij hem 3 A4-tjes gegeven waar alle regels op stonden. Van dichtbij zie je het ambacht van de schilder-uitvoerder, de lijntjes (en pijltjes) in potlood, hier en daar een verbeterde schrijffout, een oneffenheid in de stof, enzovoort.

Dit aankoopvoorstel kadert in een oproep van het M HKA naar de alternatieve kunstruimtes in Antwerpen. Het museum wil zo de banden met het lokale kunstenveld zichtbaar maken en verder versterken. Zes kunstruimtes werden uitgenodigd om een aankoopvoorstel in te dienen dat zowel aansluit bij hun eigen artistieke profiel als een waardevolle bijdrage kan leveren aan de verdere uitbouw van de stedelijke collectie. Binnen de projectwerkgroep Verwervingen van het museum was het al langer gepland om dit te doen. Zoals er eerder naar de Antwerpse galerieën werd gekeken, kwamen nu de alternatieve kunstruimtes in beeld, met hetzelfde doel, namelijk om vorm te geven aan een levendige en representatieve stedelijke kunstcollectie die de diversiteit en vitaliteit van het Antwerpse hedendaagse kunstenveld weerspiegelt. Dit werk werd voorgesteld door de kunstruimte LLS Paleis.