The Twin Tower of Mechelen

Durham maakte 'The Twin Tower of Mechelen' voor de tentoonstelling 'All That Is Solid Melts Into Air', in het kader van Stadsvisioen (Mechelen, 2009). Op het dak van het cultureel centrum bouwde hij met hout dat hij vond in de omgeving een toren, in dialoog met de naburige Sint-Romboutstoren. Het werk past in Durhams verzet tegen twee grote fundamenten van de Europese traditie, geloof en architectuur. Durham lijkt met 'The Twin Tower of Mechelen' verder te werken op zijn vroegere sculpturen, die bestaan uit verschillende [bewerkte] objecten gecombineerd met tekst, die hij vaak bewust een ‘primitief’ en pseudo-naïef uiterlijk meegeeft. Met zijn werk als schrijver, dichter, performancekunstenaar en beeldhouwer probeert de kunstenaar westerse ideeën over etnische en culturele authenticiteit te doorbreken. Voor Durham zijn binnen deze ideeën esthetische waarden nauw verbonden met een kolonialistisch en racistisch discours. Tegenover de Sint-Rombouts met al zijn pracht en praal, het Rome in Mechelen, knutselt hij een torentje gemaakt van vooral kerselaar al lijkt het vooral op afval, stukken gevonden hout, en veel glazen steentjes die de opsmuk verzorgen. Hij zegt over de Sint-Romboutskerk 'Kijk een internationale kerk men spreekt er latijn en Italiaans. Ik gebruik die talen niet.' Durham weet de dingen zo te reorganiseren dat er een andere orde der dingen ontstaat die even logisch aanvoelt als de echte. Op deze manier wil de kunstenaar een alternatief bieden op de gevestigde orde, opgelegd door het establishment, om die op poëtische manier bekritiseren.

hout, glas, steen, metaal, kunststof