Unfinished Film

Een meisje telefoneert, een auto rijdt voorbij, een jongeman krijgt een epileptische aanval, een tram draait langzaam op een kruispunt, een panorama van een nachtelijke stad beweegt van links naar rechts. Een groot deel van de tijd observeren we de personages die ergens heen gaan of met elkaar zitten kletsen. Soms versnelt het tempo van de film en wordt het een teaser voor zichzelf, soms vertraagt ​​hij en zien we lange, statische shots, de beweging van het leven in realtime. De moderne geschiedenis, met alle aandacht voor detail en dagelijkse rituelen, blijft altijd scherp in beeld in deze film, die zonder script werd opgenomen. Een direct perspectief, medium shot, maar vaker een long shot, de afwisseling van lange en korte afleveringen, een ongelijkmatig ritme. In deze film is er geen sprake van een klassiek verhaal, eerder lijkt hij samengesteld uit toevallige scènes waartussen geen eenduidig ​​verband bestaat. We komen er nooit achter waar de personages naartoe gaan of wat hun doelen zijn, maar we zien hoe een impliciet gevoel van alarm schuilgaat achter al hun eenvoudige handelingen en bewegingen. 'Unfinished Film' film kan worden geïnterpreteerd als een heropvoering van het dagelijkse leven van de jaren nul.

Het kunstwerk omvat twee versies. Met name een eenkanaals video van 27 min en een tweekanaals video van 15 min, waarbij de twee kanalen gesynchroniseerd werden. Zwart-wit en kleur, geluid.

zwart-wit en kleur, geluid