Barre de bois rond

Cadere bestookt de artistieke goegemeente met een houten meetinstrument als mentale referentie om als het ware 'de maat te nemen' van de traditionele artistieke realiteit. Zijn bizarre houtstaaf of 'barre de bois' bestaat uit beschilderde eenheden met een lengte die gelijk is aan de diameter. De afzonderlijke segmenten zijn gerangschikt in een systematische logische volgorde, met een keuze uit de hoofdkleuren van het lichtspectrum, plus zwart en wit. De kunstenaar noemt zijn kleurstaven ‘eindeloze schilderijen’. Ze zijn te vergelijken met de ‘eindeloze kolom’ van Brancusi maar ook met de strepen van Daniel Buren, want Cadere zet diens werk in voor een radicale vorm van wat ‘institutionele kritiek’ wordt genoemd.

Ongevraagd duikt Cadere er mee op in tentoonstellingen van andere kunstenaars, wat hem veelal niet in dank wordt afgenomen. Hij infiltreert parasitair in galerieën en musea, verbergt er zijn gekleurde houtstaven, en kondigt de presentatie van zijn werk aan, parallel met een tentoonstelling of opening van een andere kunstenaar. Al vlug wordt hij een herkenbaar silhouet bij vernissages, die met zijn ronde barre de bois een nieuwe dimensie aan het klassieke kunstdiscours wil toevoegen. Een 'barre de bois' van Cadere is dus een artistiek instrument dat niet louter bekeken wil worden. Veeleer wil het aanzetten tot een cerebrale oefening die aansluit bij de opkomst van de semiotiek: het denken over hoe betekenis functioneert en aangegeven kan worden, en waarbij het object fungeert als een doorverwijzing.

Dit werk werd mogelijk gebruikt bij de lezing en tentoonstelling ‘Espace et Politique,’ Gallery Elsa von Honolulu Loringhoven, Ghent, December 17, 1975. De kunstenaar is op de foto te zien met een kleine 'barre'. Mogelijk gaat het om dit exemplaar, gezien de verzamelaar van wie het werk verworven werd op dat moment actief was binnen de galerie.

geschilderd hout, lijm