Supiltar

Het beeldhouwwerk 'Supiltar' is een zogenaamde snorlepel, een lepel die vroeger gebruikt werd om de snor proper te houden tijdens het eten. Het gaat om een replica van een historische lepel uit abrikozenhout die dateert uit de jaren 1920 of 30 en die deel uitmaakt van de collectie van het Dagestan Museum of Fine Arts in Machatsjkala, een collectie waar de kunstenares geruime tijd onderzoek naar deed en waar ze zich ook voor diverse van haar projecten op inspireerde (Taus Makhacheva’s grootmoeder, Patimat Saidovna Gamzatova, was ooit directeur van dit museum). Makhacheva vertrouwde de praktische realisatie van 'Supiltar' toe aan beeldsnijder Kazbek Alikhov, met wie ze ook al eerder had samengewerkt. De lepel werd gemaakt uit walnotenhout en in oplage, maar de omvang van de oplage is onbekend; dit exemplaar is, net als andere exemplaren, ongenummerd. Er bevindt zich nog een exemplaar van Makhacheva's snorlepel in de collectie (zie S0573_01).

De lepel, waarvan de steel gedecoreerd is met geometrische motieven in reliëf, is vergezeld van een fiche op rechthoekig formaat, met handgeschreven Russische tekst op bruingroen, voorgedrukt papier en een opgekleefde kleurenfoto. De hoofding van de fiche geeft aan dat het gaat om een 'wetenschappelijk paspoort' ('научный паспорт'); daaronder en op de achterzijde volgt een technisch-wetenschappelijke beschrijving van de snorlepel, naar het voorbeeld van de steekkaarten in het museum in Dagestan.

Makhacheva introduceerde de houten snorlepel in haar kunstpraktijk in 2015, toen ze artist-in-residence was in de Delfina Foundation in Londen; tijdens het artistieke diner 'Gazing at the Highlanders, Gazing from the Highlands' eind april konden de gasten plaatsnemen aan een gedekte tafel, met voor iedere participant - als onderdeel van het bestek - een houten snorlepel met bijgaande steekkaart. Ook voor de eerste triënnale van Russische kunst die in 2017 plaatsvond in het Garage Museum of Contemporary Art, Moskou, ontwikkelde de kunstenares een speciaal menu in verwijzing naar Dagestan en zijn culturele en gastronomische tradities; klanten van het museumcafé konden ervoor kiezen om bij hun bestelling van een consommé 'Barjatinski' als extra eveneens deze houten snorlepel te krijgen (de soep is genoemd naar de Russische veldmaarschalk die een belangrijke rol speelde in de Kaukasusoorlog en de militaire acties in Dagestan). Verder is bekend dat de lepel na afloop van de tentoonstelling rechtstreeks bij de kunstenares kon gekocht worden voor 3000 roebel per stuk (zo'n 30 euro).

houten snorlepel en handgeschreven fiche